Założeniem projektu było stworzenie instalacji, która będzie płynną kontynuacją Mozaiki Warszawskiej, którą wykonałam wcześniej w przestrzeni lobby. Bazowałam na tych samych autorskich modułach ceramicznych, których jest 4. Układając je w dwóch wariantach zaprojektowałam autorski alfabet znaków, który mogłam podłożyć pod system ósemkowy. Tym samym, powstała abstrakcyjna kompozycja zaprojektowana słowem.
Mozaika została wykonana w kolorze spójnym z elewacją budynku. Szkliwo w złamanej bieli, w satynowym wykończeniu, podkreśla nieregularną strukturę ręcznie odlewanych elementów.
Mozaika jest przykładem sztuki interdyscyplinarnej, łączącej tradycyjne rzemiosło ceramiczne z językiem świata cyfrowego. Jej narracja skłania do zatrzymania i świadomego przeżywania chwili.